Każdy tom zawiera dokumenty źródłowe od pierwszych dyrektyw z września 1939 r., decyzji o „najwyższym wymiarze kary”, dokumenty dotyczące zagłady oficerów i policjantów polskich będących jeńcami wojenni i przebywających w obozach NKWD w Kozielsku, Ostaszkowie i Starobielsku oraz dokumenty pochodzące z archiwów rosyjskich obejmujące okres od lipca 1940 r. do marca 1943. Kolejne tomy materiałów źródłowych dotyczą przebiegu zbrodni i losów ocalałych jeńców oraz „sprawy katyńskiej” w jej reperkusjach międzynarodowych. Liczne aneksy zawierają listy z obozów, notatki pisane przez jeńców, wspomnienia i pamiętniki. Zgromadzona dokumentacja jako całość obrazuje zagładę – kulminację tragedii – zwanej umownie katyńską. Można sądzić, że źródła te pozwolą na weryfikację wielu dotychczasowych ustaleń i zainspirują także nowe badania.